Follow by Email

วันอาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

ถอยซะบ้าง

บางครั้ง..
การที่เราอยู่ใกล้อะไรมากๆมักมองไม่ชัดเจน
ลองถอยออกมาซักก้าว..
เราจะเห็นมุมมองที่กว้างขึ้น
และพอเราถอยออกมาอีกก้าว
เราก็จะเห็นความชัดเจนขึ้นอีก
สิ่งที่เราคิดว่าใช่..กลับไม่ใช่
และ..สิ่งที่เราคิดว่าไม่ใช่..กลับใช่
ขอบคุณการถอย..เพื่อทบทวน

วันเสาร์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

อภ้ย

ถ้า..ความรัก...คือทุกสิ่ง
ถ้า..ความรัก...คือทุกอย่าง
และเมื่อเรารักใครสักคน
ด้วยหัวใจที่เรามี..
คนที่เรายอมให้ทั้งหัวใจ
ถึงเธอจะทำให้เราเจ็บ
ถึงเธอจะทำให้เราเสียใจ
ถึงเธอจะทำให้เราช้ำใจ
แค่คำว่า...อภัย...
ทำไม!!! ฉันจะให้เธอไม่ได้!!
เพราะ..รักที่ฉันมี..มันมากมาย
ด้วยหัวใจทั้งหมดที่ฉันมี

วันอาทิตย์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

ไม่มีวันลืม

เจ็บ..เจ็บแค่ไหน..ใครจะรู้
เจ็บข้างในที่เรานั้นเป็นอยู่
ทรมานน่าดู เพราะเจ็บอยู่..ที่หัวใจ
มองข้างนอก..เหมือน..ไม่เป็นอะไร
แต่รู้สึกแทบขาดใจ..เจ็บอย่างนี้
เมื่อไหร่..เมื่อไหร่..จะเบาบาง
ไม่หวัง..จะเลื่อนลางและจางหาย
แค่คลาย ท ร ม า น ลงมาบ้าง
จะกี่วันเดือนปี คงไม่จาง
เป็นแผลกลาง หัวใจ ไม่รู้ลืม

วันเสาร์ที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2557

แล้วมันก็ผ่านไป

ในเวลาที่เรา..อ่อนแอ..พ่ายแพ้..ท้อแท้
ร้องไห้ ฟูมฟาย หมดแรง และสิ้นหวัง
ใจสลาย ไร้ความคิด หมดพลัง
เราคิดไม่ออกว่า..เราจะเข้มแข็งได้อย่างไร
เราไม่รู้ว่าจะลุกขึ้น ยืนหยัด  ได้หรือไม่
แต่..วันเวลาผ่านไป..วันที่เราก็ยังอยู่
มองย้อนไปเวลานั้น ความรู้สึกเหล่านั้น
แล้วให้สงสัย และนึกดู..
ว่า..เราผ่านความความพ่ายแพ้ อ่อนแอนั้น
มาได้อย่างไรกัน!!!!เพราะ เราเข้มแข็งพอ

วันพฤหัสบดีที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2557

เลือกหรือรักษา

การเลือก..มีอยู่สองทางคือ ผิดหรือถูก
การรักษา..มีทางเดียวคืิอ..คงอยู่
ถ้าไม่อยู่คือ..รักษาไว้ไม่ดี...แค่นั้น

สิ่งทดสอบ

อย่ามองว่าสิ่งเลวร้ายที่เข้ามาในชืวิตคือ..ปัญหา
มันก็แค่..สิ่งหนึ่งในมุมมองหนึ่ง ..
ซื่งเราไม่เคยเห็น และไม่เคยมอง
และมันคือสิ่งที่ทดสอบ สติ ความรู้สึก จิตใจ
ว่าแกร่งพอที่จะก้าวผ่านไปได้ไหม..
ผลที่ได้คือ..ประสบการณ์ และ การจดจำ

วันอาทิตย์ที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2557

ไม่มีความหมาย

อย่า..จมปรัก..กับอดีตที่ปวดร้าว
อย่า..เรียกคืน..กับเวลาที่เสียไป
อย่า..คร่ำครวญ..กับคนที่ทำเราให้ช้ำใจ
อย่า..แสดงออกว่า..เรารักเค้าแค่ไหน
เพราะ..คนที่หมดใจ..เค้าไม่สนใจ
สิ่งที่เค้ามีให้คือ..ความน่ารำคาญ
กับการเจ็บปวด คร่ำครวญ และเสียใจ
น้ำตาไม่ช่วยอะไร กับคนที่หมดใจ
เก็บทุกอย่างเป็น.."บทเรียน"..สอนใจ
แล้วยิ้มเริงร่าให้เค้าเห็นว่าเราไม่เป็นไร
แค่คนไม่มีค่าเดินจากไป
ไม่มีความหมายสักนิดเดียว
แม้ว่าหัวใจ..จะร้องไห้ ก็ตาม