ถอยซะบ้าง

บางครั้ง..
การที่เราอยู่ใกล้อะไรมากๆมักมองไม่ชัดเจน
ลองถอยออกมาซักก้าว..
เราจะเห็นมุมมองที่กว้างขึ้น
และพอเราถอยออกมาอีกก้าว
เราก็จะเห็นความชัดเจนขึ้นอีก
สิ่งที่เราคิดว่าใช่..กลับไม่ใช่
และ..สิ่งที่เราคิดว่าไม่ใช่..กลับใช่
ขอบคุณการถอย..เพื่อทบทวน

อภ้ย

ถ้า..ความรัก...คือทุกสิ่ง
ถ้า..ความรัก...คือทุกอย่าง
และเมื่อเรารักใครสักคน
ด้วยหัวใจที่เรามี..
คนที่เรายอมให้ทั้งหัวใจ
ถึงเธอจะทำให้เราเจ็บ
ถึงเธอจะทำให้เราเสียใจ
ถึงเธอจะทำให้เราช้ำใจ
แค่คำว่า...อภัย...
ทำไม!!! ฉันจะให้เธอไม่ได้!!
เพราะ..รักที่ฉันมี..มันมากมาย
ด้วยหัวใจทั้งหมดที่ฉันมี

ไม่มีวันลืม

เจ็บ..เจ็บแค่ไหน..ใครจะรู้

เจ็บข้างในที่เรานั้นเป็นอยู่

ทรมานน่าดู เพราะเจ็บอยู่..ที่หัวใจ

มองข้างนอก..เหมือน..ไม่เป็นอะไร

แต่รู้สึกแทบขาดใจ..เจ็บอย่างนี้

เมื่อไหร่..เมื่อไหร่..จะเบาบาง

ไม่หวัง..จะเลื่อนลางและจางหาย

แค่คลาย ท ร ม า น ลงมาบ้าง

จะกี่วันเดือนปี คงไม่จาง

เป็นแผลกลาง หัวใจ ไม่รู้ลืม

แล้วมันก็ผ่านไป

ในเวลาที่เรา..อ่อนแอ..พ่ายแพ้..ท้อแท้
ร้องไห้ ฟูมฟาย หมดแรง และสิ้นหวัง
ใจสลาย ไร้ความคิด หมดพลัง
เราคิดไม่ออกว่า..เราจะเข้มแข็งได้อย่างไร
เราไม่รู้ว่าจะลุกขึ้น ยืนหยัด  ได้หรือไม่
แต่..วันเวลาผ่านไป..วันที่เราก็ยังอยู่
มองย้อนไปเวลานั้น ความรู้สึกเหล่านั้น
แล้วให้สงสัย และนึกดู..
ว่า..เราผ่านความความพ่ายแพ้ อ่อนแอนั้น
มาได้อย่างไรกัน!!!!เพราะ เราเข้มแข็งพอ

เลือกหรือรักษา

การเลือก..มีอยู่สองทางคือ ผิดหรือถูก
การรักษา..มีทางเดียวคืิอ..คงอยู่
ถ้าไม่อยู่คือ..รักษาไว้ไม่ดี...แค่นั้น

สิ่งทดสอบ

อย่ามองว่าสิ่งเลวร้ายที่เข้ามาในชืวิตคือ..ปัญหา
มันก็แค่..สิ่งหนึ่งในมุมมองหนึ่ง ..
ซื่งเราไม่เคยเห็น และไม่เคยมอง
และมันคือสิ่งที่ทดสอบ สติ ความรู้สึก จิตใจ
ว่าแกร่งพอที่จะก้าวผ่านไปได้ไหม..
ผลที่ได้คือ..ประสบการณ์ และ การจดจำ

ไม่มีความหมาย

อย่า..จมปรัก..กับอดีตที่ปวดร้าว
อย่า..เรียกคืน..กับเวลาที่เสียไป
อย่า..คร่ำครวญ..กับคนที่ทำเราให้ช้ำใจ
อย่า..แสดงออกว่า..เรารักเค้าแค่ไหน
เพราะ..คนที่หมดใจ..เค้าไม่สนใจ
สิ่งที่เค้ามีให้คือ..ความน่ารำคาญ
กับการเจ็บปวด คร่ำครวญ และเสียใจ
น้ำตาไม่ช่วยอะไร กับคนที่หมดใจ
เก็บทุกอย่างเป็น.."บทเรียน"..สอนใจ
แล้วยิ้มเริงร่าให้เค้าเห็นว่าเราไม่เป็นไร
แค่คนไม่มีค่าเดินจากไป
ไม่มีความหมายสักนิดเดียว
แม้ว่าหัวใจ..จะร้องไห้ ก็ตาม

ไม่มีสิทธิ

เมื่อเขาไม่มีเราอยู่ใน..ความคิดเค้า
เขาก็ไม่มีสิทธิอยู่ใน..ความคิดเรา

กระจอก

ไม่สูงดั่งหงส์
ไม่มีกรงทองอาศัย
เป็น"กระจอก"ที่ไร้คนสนใจ
แต่ก็หากินอยู่ได้ด้วยตัวเอง

อย่างไร

เมื่อความเดียวดายเข้ามาหา
ความอ้างว้างก็ตามมาไม่ต้องเชิญ
ความว้าเหว่จับหัวใจอย่างเหลือเกิน
เราจะเดินข้ามผ่านไปได้อย่างไร!!!

ปล่อย

เมื่อคนเค้าหมดใจ

อย่าอ่อนแอให้เค้าเห็น

รักตัวเองนั้นให้เป็น

อย่าให้เห็นว่าเราแคร์

ยื้อไปยิ่งไร้ค่า

ใช่ว่า..เค้าจะแล

ถ้าสักนิดที่เค้าแคร์

เค้าจะไม่ แม้แต่ทำเราให้ช้ำใจ

ทางใครก็ทางมัน

ในห้วงเวลาที่เรา..คิดถึง..ใครบางคน
ที่เคยชิดใกล้..แต่..เริ่มห่าง...ไกล
เราคิดวน คืดถึง จนกระวนกระวาย
ต่างๆนานา หาสาเหตุมาอธิบาย
แก้ตัวแทน โทษตัวเอง ทบทวน ต่างๆอีกมากมาย
สุดท้าย..คนที่ช้ำคือเรา เขาจะรู้สึกอะไรไหม!!!
เมื่อเขาไม่มีเราใน..ความคิด..
แล้วมั่วคิดถึงเขา ให้มันปวดร้าว
ทำร้ายตัวเองไปเพื่ออะไร!!!
ตัดใจ สลัดเขาออกจากความคิดเราไป
ก็แค่ไม่มีเขา..อีกต่อไป จะคิดให้ทุรนทุรายทำไม
เจ็บหัวใจ ร้องไห้ ใช่เขาจะรู้สึกอะไร
ทางใครก็ทางมัน....พอกันที

ทำแค่นี้ก็พอ

แม่มีลูกหลายคน แม่เลี้ยงได้ ด้วยความรัก
ลูกหลายคน ต่างน้อยใจ ต่างทึกทัก
ว่าแม่รักลูกไม่เท่ากันทุกคน..
จะน้อยใจไปทำไม ถามหัวใจตัวเอง รักแม่แค่ไหน
ถ้าเรารักแม่มากเราจะแคร์ไปทำไม
จะสงสัยคิดไปเองให้ปวดใจ
แค่เรารักแม่มากแค่นั้นพอไหม และทำอะไรก็ได้
เพื่อให้แม่ที่เรารักมีความสุข สบายใจ น่าจะพอ

แม่

อดีต ปัจจุบัน อนาคต..กับชีวิตที่ต้องเดินต่อไป
ล้ม ลุก เจ็บ ทุกข์ สุข หัวเราะ ร้องไห้
ในความอ่อนแอ ในความท้อแท้ ในความสับสน
ซื่งบางครั้งไม่รู้จะทนและข้ามพ้นไปได้อย่างไร
และไม่ว่าชีวิตเราต้องเจอเรื่อดีหรือเรื่องร้ายเพียงใด
ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งไม่เคยปล่อยมือและยืนเคียงข้างเราตลอดไป
รัก ห่วงใย เป็นกำลังใจเดียวที่มีในยามที่เราไม่เหลือใคร
แม่..ผู้หญิงคนเดียวที่ให้และรักลูกมากกว่าใครๆ แม้แต่ ..ตัวเอง

เบื่อสิน่ะ

ยามรัก..ยุ่งแค่ไหนก็มีเวลา
ยามชินชา..ยุ่งมาก เหนื่อยจัง
ช่างสรรหามาแจกแจง..แล้วหายไป

ผู้หญิง

ผู้หญิง..ที่..มองดูว่า..เข้มแข้ง

แต่เนื้อแท้..เธอก็แค่..ผู้หญิง

มีอ่อนแอ มีอ่อนไหว..

ต้องการการห่วงใย และใส่ใจ

ในยามที่เธอมีปัญหา...

อย่าเฉยนิ่ง และทิ้งให้เธอผ่านมันเพียงลำพัง

อย่าทำ

ความรัก..ไม่ได้เกิดจาก..ความสงสาร
แต่..ความรัก ที่มาจากความสงสาร
..มันจะเป็น..ความทรมาน
...ของคนทั้งสองคน...

อย่าทำร้ายตัวเองอีกเลย

เมื่อเขาไม่รักเรา..ก็อย่าไปรักเขา
ยิ่งฝืนก็ยิ่งเจ็บ เขาก็ยิ่งเบื่อ
พอเถอะแค่นี้ จะทนฝืนไปทำไม
ไม่เห็นจะต้องเจ็บ เมื่อเขายังไม่เจ็บ
กลับมารักตัวเอง กลับมาเป็นเหมือนเก่า
อยู่ตามประสาที่เคยเป็น ไม่เห็นต้องแคร์อะไร
ยังไงก็ต้องยอม ไม่พร้อมก็ต้องไป
อย่าฝืนให้มันเหนื่อยใจ
อย่าทำร้ายตัวเองอีกเลย

ลองสักที

เราบอกว่ารักกันมาก
เพราะเราอยู่กันห่างๆ
เราบอกจะรักกันไปนานๆ
เคยคิดบ้างไหมคนดี
ถ้าเราลองชิดใกล้
รักจะมากอีกไหม ลองสักที
รักจะนานหรือจืดจางลงทุกที
ถ้าเรามีกันตลอดเวลา..

ตายทั้งเป็น

วันที่เธอได้เดินเข้ามา..รู้ไหมว่า!!!
เธอเปลี่ยนแปลงคนๆหนึ่งไปมากมาย
เปลี่ยนความรู้สึก เปลี่ยนจิตใจ
เปลี่ยนหัวใจที่ตาย ให้รักเป็น
และช่วงเวลาผ่านไป...สิ่งที่ทำให้เห็น
คือคนที่"รักไม่เป็น" กลับเป็นคนที่ "รักมากมาย"
วันนี้..คนๆหนึ่งที่เธอเปลี่ยนความรู้สึกและจิตใจ
อาจเจ็บ และ ช้ำ อีกก็เป็นได้
เพราะความรักที่มีมากมาย
อาจทำร้าย ให้คนๆนั้น.."ตายทั้งเป็น