ค่าน้ำนม

โอ้ดวงใจ เจ้าใย ช่างห่วงหา
ห่วงอาทร ทุกเวลา ในตาเจ้า
เฝ้าถนอม กล่อมเกลา ทุกค่ำเช้า
เลือดในอก นมเจ้า ให้ดื่มกิน
เพราะว่ารัก เพราะหวง เพราะห่วงใย
เกินกว่าใคร ในหล้า เหนือฟ้าดิน
ค่าน้ำนม ทุกหยด ที่ดื่มกิน
ไม่มีวัน ทดแทนสิ้น คุณแม่เอย

แค่นี้ก็พอ

ไม่ได้อยาก..ได้"ความรัก"ที่มากๆ
ไม่ได้อยาก..ได้"ความรัก"หมดหัวใจ
แค่อยากได้..ความอาทร ความห่วงใย
"รักน้อยๆ"ไม่เป็นไร..แค่"เข้าใจ"กันก็พอ

ดับไฟในใจ

ฝนตก..น้ำตานอง
ฟ้าร้อง..น้ำตาไหล
แดดออก..หัวใจร้อน ราวกับไฟ
ฝนตกใหม่..ช่วยดับไฟ ในใจฉันที

ฟ้าเปลี่ยน

เคยท้อ..และ..เคยถอย

เคยรอคอย..จนเหนื่อยล้า

เคยร้อง..จนไม่มีน้ำตา

วันนี้..จึงพบว่า.."ฟ้าเปลี่ยนสี"

สักวันต้องเห็น

แม้ยืนเดียวดายที่ปลายฟ้า

ก็ยังมีแสงจันทรามาให้เห็น

ชีวิตแม้มืดมนแสนยากเย็น

ก็ยังมี..วันเห็น..แสงตะวัน

อย่าดูถูก

อย่าดูถูก.."ความรัก"..ด้วยการ.."เฉยชา"
อย่าดูถูก.."ความคิดถึง"..ด้วยการ.."เฉยเมย"
อย่าดูถูก.."จิตใจ"..ด้วยการ.."นิ่งเฉย"
อย่า.."ละเลย"..ในเวลาที่.."ยังมีกัน"

ความคิด

โอ้.."ความคิด"..เจ้ากรรมช่างแสนแปลก
ไม่เคยแยก แบ่งเวลา มาตอนไหน
เจ้าคิดได้มากน้อยปล่อยตามใจ
ช่างบังคับมันไม่ได้เลยสักที
คิดบางครั้ง..ทำเราช่างเปนสุข
คิดบางครั้ง..พาให้ทุกข์เหลือเกินนี่
คิดบางครั้ง..คิดวนซะทุกที่
คิดทุกครั้ง..อยากให้คิดดีๆ ให้ตัวเองและทุกคน