รักเธอเสมอ

ตะวัน..มีไว้ลับ..ขอบฟ้า
ดวงจันทรา..มีไว้..เคียงดาวเดือน
ความคิดถึง...มีให้ ไม่รู้เลือน
และหัวใจ..มีไว้เตือน ว่ารักเธอ เสมอไป

แคร์ตัวเอง

"ชีวิต" เป็นของเราก้าวไปด้วย "หัวใจ"
ลมแรงสักเพียงไหน อย่าหวั่นไหวเพราะ "ลมปาก"
"ความรู้สึก" นึกคิด นั้นดูยาก
ควรแคร์จาก ความรู้สึกใน ใจตนเอง

รักน้องคนเดียว

มานีเป็นแฟนมานะ
มานะเป็นน้องมาโนช
มาโนชสนแต่มันนี่
แต่พี่..รักน้องคนเดียว

คุณค่า

เกิดเป็นหมามีสองขายังเดินได้

เกิดเป็นคนกลัวอะไรมีแขนขา

อุปสรรคจะแค่ไหนใช้ปัญญา

คนหรือหมามีคุณค่าที่"จิตใจ"

ความห่าง

ความห่างไกล..ใช่ว่า..ไม่คิดถึง
ความผูกพัน..ลึกซึ้ง..เกิดได้จาก"เวลา"
ความรัก..เกิดแล้ว..ใช่ลืมและเลือนลา
แต่เหตุผลและเวลา..อาจนำพา ดูเหมือนว่าแชเชือน

ค่าน้ำนม

โอ้ดวงใจ เจ้าใย ช่างห่วงหา
ห่วงอาทร ทุกเวลา ในตาเจ้า
เฝ้าถนอม กล่อมเกลา ทุกค่ำเช้า
เลือดในอก นมเจ้า ให้ดื่มกิน
เพราะว่ารัก เพราะหวง เพราะห่วงใย
เกินกว่าใคร ในหล้า เหนือฟ้าดิน
ค่าน้ำนม ทุกหยด ที่ดื่มกิน
ไม่มีวัน ทดแทนสิ้น คุณแม่เอย

แค่นี้ก็พอ

ไม่ได้อยาก..ได้"ความรัก"ที่มากๆ
ไม่ได้อยาก..ได้"ความรัก"หมดหัวใจ
แค่อยากได้..ความอาทร ความห่วงใย
"รักน้อยๆ"ไม่เป็นไร..แค่"เข้าใจ"กันก็พอ