อย่างไร

เมื่อความเดียวดายเข้ามาหา
ความอ้างว้างก็ตามมาไม่ต้องเชิญ
ความว้าเหว่จับหัวใจอย่างเหลือเกิน
เราจะเดินข้ามผ่านไปได้อย่างไร!!!

ปล่อย

เมื่อคนเค้าหมดใจ

อย่าอ่อนแอให้เค้าเห็น

รักตัวเองนั้นให้เป็น

อย่าให้เห็นว่าเราแคร์

ยื้อไปยิ่งไร้ค่า

ใช่ว่า..เค้าจะแล

ถ้าสักนิดที่เค้าแคร์

เค้าจะไม่ แม้แต่ทำเราให้ช้ำใจ

ทางใครก็ทางมัน

ในห้วงเวลาที่เรา..คิดถึง..ใครบางคน
ที่เคยชิดใกล้..แต่..เริ่มห่าง...ไกล
เราคิดวน คืดถึง จนกระวนกระวาย
ต่างๆนานา หาสาเหตุมาอธิบาย
แก้ตัวแทน โทษตัวเอง ทบทวน ต่างๆอีกมากมาย
สุดท้าย..คนที่ช้ำคือเรา เขาจะรู้สึกอะไรไหม!!!
เมื่อเขาไม่มีเราใน..ความคิด..
แล้วมั่วคิดถึงเขา ให้มันปวดร้าว
ทำร้ายตัวเองไปเพื่ออะไร!!!
ตัดใจ สลัดเขาออกจากความคิดเราไป
ก็แค่ไม่มีเขา..อีกต่อไป จะคิดให้ทุรนทุรายทำไม
เจ็บหัวใจ ร้องไห้ ใช่เขาจะรู้สึกอะไร
ทางใครก็ทางมัน....พอกันที

ทำแค่นี้ก็พอ

แม่มีลูกหลายคน แม่เลี้ยงได้ ด้วยความรัก
ลูกหลายคน ต่างน้อยใจ ต่างทึกทัก
ว่าแม่รักลูกไม่เท่ากันทุกคน..
จะน้อยใจไปทำไม ถามหัวใจตัวเอง รักแม่แค่ไหน
ถ้าเรารักแม่มากเราจะแคร์ไปทำไม
จะสงสัยคิดไปเองให้ปวดใจ
แค่เรารักแม่มากแค่นั้นพอไหม และทำอะไรก็ได้
เพื่อให้แม่ที่เรารักมีความสุข สบายใจ น่าจะพอ

แม่

อดีต ปัจจุบัน อนาคต..กับชีวิตที่ต้องเดินต่อไป
ล้ม ลุก เจ็บ ทุกข์ สุข หัวเราะ ร้องไห้
ในความอ่อนแอ ในความท้อแท้ ในความสับสน
ซื่งบางครั้งไม่รู้จะทนและข้ามพ้นไปได้อย่างไร
และไม่ว่าชีวิตเราต้องเจอเรื่อดีหรือเรื่องร้ายเพียงใด
ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งไม่เคยปล่อยมือและยืนเคียงข้างเราตลอดไป
รัก ห่วงใย เป็นกำลังใจเดียวที่มีในยามที่เราไม่เหลือใคร
แม่..ผู้หญิงคนเดียวที่ให้และรักลูกมากกว่าใครๆ แม้แต่ ..ตัวเอง

เบื่อสิน่ะ

ยามรัก..ยุ่งแค่ไหนก็มีเวลา
ยามชินชา..ยุ่งมาก เหนื่อยจัง
ช่างสรรหามาแจกแจง..แล้วหายไป

ผู้หญิง

ผู้หญิง..ที่..มองดูว่า..เข้มแข้ง

แต่เนื้อแท้..เธอก็แค่..ผู้หญิง

มีอ่อนแอ มีอ่อนไหว..

ต้องการการห่วงใย และใส่ใจ

ในยามที่เธอมีปัญหา...

อย่าเฉยนิ่ง และทิ้งให้เธอผ่านมันเพียงลำพัง