แล้วมันก็ผ่านไป

ในเวลาที่เรา..อ่อนแอ..พ่ายแพ้..ท้อแท้
ร้องไห้ ฟูมฟาย หมดแรง และสิ้นหวัง
ใจสลาย ไร้ความคิด หมดพลัง
เราคิดไม่ออกว่า..เราจะเข้มแข็งได้อย่างไร
เราไม่รู้ว่าจะลุกขึ้น ยืนหยัด  ได้หรือไม่
แต่..วันเวลาผ่านไป..วันที่เราก็ยังอยู่
มองย้อนไปเวลานั้น ความรู้สึกเหล่านั้น
แล้วให้สงสัย และนึกดู..
ว่า..เราผ่านความความพ่ายแพ้ อ่อนแอนั้น
มาได้อย่างไรกัน!!!!เพราะ เราเข้มแข็งพอ

เลือกหรือรักษา

การเลือก..มีอยู่สองทางคือ ผิดหรือถูก
การรักษา..มีทางเดียวคืิอ..คงอยู่
ถ้าไม่อยู่คือ..รักษาไว้ไม่ดี...แค่นั้น

สิ่งทดสอบ

อย่ามองว่าสิ่งเลวร้ายที่เข้ามาในชืวิตคือ..ปัญหา
มันก็แค่..สิ่งหนึ่งในมุมมองหนึ่ง ..
ซื่งเราไม่เคยเห็น และไม่เคยมอง
และมันคือสิ่งที่ทดสอบ สติ ความรู้สึก จิตใจ
ว่าแกร่งพอที่จะก้าวผ่านไปได้ไหม..
ผลที่ได้คือ..ประสบการณ์ และ การจดจำ

ไม่มีความหมาย

อย่า..จมปรัก..กับอดีตที่ปวดร้าว
อย่า..เรียกคืน..กับเวลาที่เสียไป
อย่า..คร่ำครวญ..กับคนที่ทำเราให้ช้ำใจ
อย่า..แสดงออกว่า..เรารักเค้าแค่ไหน
เพราะ..คนที่หมดใจ..เค้าไม่สนใจ
สิ่งที่เค้ามีให้คือ..ความน่ารำคาญ
กับการเจ็บปวด คร่ำครวญ และเสียใจ
น้ำตาไม่ช่วยอะไร กับคนที่หมดใจ
เก็บทุกอย่างเป็น.."บทเรียน"..สอนใจ
แล้วยิ้มเริงร่าให้เค้าเห็นว่าเราไม่เป็นไร
แค่คนไม่มีค่าเดินจากไป
ไม่มีความหมายสักนิดเดียว
แม้ว่าหัวใจ..จะร้องไห้ ก็ตาม

ไม่มีสิทธิ

เมื่อเขาไม่มีเราอยู่ใน..ความคิดเค้า
เขาก็ไม่มีสิทธิอยู่ใน..ความคิดเรา

กระจอก

ไม่สูงดั่งหงส์
ไม่มีกรงทองอาศัย
เป็น"กระจอก"ที่ไร้คนสนใจ
แต่ก็หากินอยู่ได้ด้วยตัวเอง

อย่างไร

เมื่อความเดียวดายเข้ามาหา
ความอ้างว้างก็ตามมาไม่ต้องเชิญ
ความว้าเหว่จับหัวใจอย่างเหลือเกิน
เราจะเดินข้ามผ่านไปได้อย่างไร!!!